กลิ่น ไอ หนาวลมพัดพา ชื่นฉ่ำใจ
เพลง ร้อง ก้องมาแต่ไกล ของหมู่นก
โบก บิน ร้องและเต้นรำ ในอากาศ
จด จำ ถึงเธอและฉันที่อยู่เคียง
มี เพียง สายตาคู่นั้นที่ห่วงหา
ตอน นี้ นั้นคงถึงวันต้องจากลา
รอ คอย ฝันถึงวันได้กลับมา
* สายลมบอกกับฉัน ว่ามันต้องเดินทาง ดวงดาวที่อ้างว้าง ก็ยังคงโคจร
สายน้ำบอกกับฉัน ไม่มีวันจะกลับมา ต้นไม้ใหญ่ ไม่พูดจา และยังยืนอยู่ที่เดิม
ความจริงที่เป็น กับสิ่งที่ฝันไม่ง่ายดาย หวั่นไหวเมื่อสายลมมาทักทาย
ดังเช่นใบไม้ ร่วงลงพื้น แล้วปลิวไป จะหล่นลงที่ใด อยู่ที่ว่าใคร จะปล่อยให้เป็นไปหรือยืนยัน
