คงต้องทำใจ เมื่อเธอไม่ใช่ท้องฟ้าของฉันอีกต่อไป
คงต้องทำใจ เมื่อเธอไม่ใช่ท้องฟ้าของฉันอีกต่อไป
ยังจำได้ไหม สีของฟ้าที่เรานั่งมอง
เสียงทะเล สายลมพัดผ่านตัวเราสอง
เพียงแต่วันนี้ แสงจันทร์ไม่ส่องลงมา
ลา ลา ลา ฉันคงไม่ภาวนาอีกต่อไป
คงต้องทำใจ เมื่อเธอไม่ใช่ท้องฟ้าของฉันอีกต่อไป
คงต้องทำใจ เมื่อเธอไม่ใช่ท้องฟ้าของฉันอีกต่อไป
ลมหนาวผ่านไป ย้ำเตือนว่าเธอเป็นเพียงฤดูที่จบไป
เมื่อฝนผ่านไป ไม่มีรุ้งงามที่คอยปลอบใจ
เธอจากไปแสนไกล เธอกลับดวงดาวเธอไป
คงไม่มีภาพเคลื่อนไหว ของฉันและเธอ อีกแล้ว
คงต้องทำใจ เมื่อเธอไม่ใช่ท้องฟ้าของฉันอีกต่อไป
คงต้องทำใจ เมื่อเธอไม่ใช่ท้องฟ้าของฉันอีกต่อไป
คงต้องทำใจ เมื่อเธอไม่ใช่ท้องฟ้าของฉันอีกต่อไป
คงต้องทำใจ เมื่อเธอไม่ใช่ท้องฟ้าของฉันอีกต่อไป
