จบเสียที ชั่วโมงในช่วงแห่งความรัก บอกฉันที เธอคิดอะไรในวันที่ผ่าน
เก็บหรือยัง เรื่องราวที่มีด้วยกันนั้น เธอล้างและลืมทุกสิ่ง
เคยบอกว่าเรา จะเดินต่อไปให้ไกลฝัน ไม่เปลี่ยนให้ใคร มาใช้รองเท้าที่เคียงคู่
แต่เจ็บเหลือเกิน เมื่อเดินและต้องถูกทำร้าย และการล่ำลา คงมีน้ำตา
* ในทุกคืน ตัวฉันต้องร่ำร้อง เพียงน้ำตาที่ เธอได้ฝากมา
เป็นแค่ใครที่ เธอไม่สนแล้ว เป็นแค่เพียงรองเท้าที่ถูกลืม
เบื่อเหลือเกิน ที่ฉันต้องทนอยู่อย่างนี้ สิ่งที่มี ยังคงอยู่ในเธอทั้งหมด
เก็บใส่ที่เดิม รองเท้าที่ไม่มีความหมาย ลืมวันที่เคย ได้เดินข้างกัน
คิดสิคิดอย่างไร ให้ฉันคนนี้อยากลืม โปรดฟังฉันไม่เคยต้องการให้เรื่องของเราต้องลงเอยและเป็นอย่างนี้ แม้โลกยังคงเดินหมุนไปแต่ฉันยังหยุดตรงนี้ ไม่ต้องรอให้ดวงตะวันนั้นคอยลับไปตัวฉันยังคงคิดถึง ภาพทรงจำในคืนที่มีพระจันทร์และหวังทุกอย่างให้เกิดขึ้นนิรันดร์
