โอ้ย ...เด้...นอ... โอ.. โอ่.. โอ.. โอย.....
นะโม ตัสสะ ภะวะโต อะระหะโตสัมมา สัมพุทธัสสะ (3 รอบ) สาธุ สาธุ สาธุ....
นมัสการ...ก้มกราบไหว้ ถวายเสียงดังทั่วถิ่น เทวดาเดินดินได้ยินคำผู้เฒ่าเว้า
ปู่เฮานี้..เออะ เออะ เออะ เออ..เป็นผู้ใด๋ โอ๊ะ โอย...
ต่อกันมาว่าได้พ้อ ปู่อยู่ในกะท่อมฮ้างข้างไฮเด้อหัวนา มาแต่กัมพูชา ฝั่งเขมร
โอ๊ะ โอ..เด้อเห็นท่าน เกิดวันหยัง สังขารา อายุไขกะบ่มีไผ๋ฮู้ อยู่นำนาต้นไม้ใหญ่
กะท่อมฮ้างมักเลี้ยงไก่ บ่าวจุฬาผูกใส่เสา เอาด้ายขาวขึงคาดไว้ ให้คนฮู้ โอ๊ะ โอะ โอะ โอย ...
ว่าปู่..เฮา ข้าวและน้ำฉันพออยู่เด้อ กันตาย คนถวายเงิน..ทอง ..ปู่บ่อคองเงินไว้
ไม้กระดานเถียงน้อย เอนกายแสนประเสริฐ์ ได้เกิดมาลาสังขาร เอาหยังไปกะบ่อได้
ปู่สอนไว้ เออะ เออะ เออ เอ่ย ไห้ฮินตอง โอ๊ะ โอย...
เรื่องญาติพี่น้องบ่เห็นท่องเทียวหา บ่อว่ากัมพูชา โอ๊ะ โอ้ย... หรือว่าไทยแต่ได้แล้ว
แถวขุขันธ์ บัวเชษฐ์ เขตสุรินทร์อุปถาก อยากกราบปู่ ถ่าอยู่สามสี่มื้อ บุญ..หน่อยกะบ่อเห็น
โอ๊ะ โอย.... เป็นแบบนี้ตั้งแต่เด้อโดนมา ฟังคุณยายคุณตา ว่าขาน โอ๊ะ โอย แต่นานแล้ว
หลวงปู่สรวงคือดวงแก้ว เจ็ดสีลงมาโปรด โผดผายคนที่เดือดฮ้อน อวยพรให้ดอกอยู่เย็น โอ๋ โอ่ โอย.
เกิดเป็นคนให้ละเว้น อย่าบังเบียดเด้ออิจฉา เทวดาเดินดินปู่สรวงโอ๊ะ โอย เพิ่นสอนไว้
ลูกศิษย์เหนือจดใต้เวียนมาสักการะ พระดาบสผู้ประเสริฐเลิศล้ำ จำคำเว้า โอ๊ะ โอะ โอ โอย
บ่อเลาลืม "ออยเตียสรูลบายตึ๊กเจีย" พรหลวงปู่ อยู่พอเพียงอย่างสมบูรณ์เพิ่มพูนผล
ให้ลูกหลานผ่านพ้นทุกข์สุขกมล คนกล่าวขานหลวงปู่สรวงเทวดาผู้เดินดิน
หละคือใจกายมะลายสิ้น ลูกหลานน้ำตาริน สิดับดิ้นได้ยินข่าว บ่าวจุฬาด้ายขาว ดึงสังขารปู่บ่อได้
ลาลัยแล้วหลวงปู่เฮา เหลือคำสอนหลวงปู่เจ้า ยังจารึกในดวงจิต สังขาราชีวิต บอแน่นอน โอ๊ะ โอย
ปู่สอนชี้ ล่ะทำความดีมีศีลหมั่น เดินสายกลางวางเขิ่ง มื้อสุดท้ายสิมาเถิง ยามใด๋กะบ่อฮู้
ปู่เทียวเว้า โอ๊ะ โอะ โอ โอย ดอกสั่งสอนโอ๋ โอ่ โอย... ล่ะตอนนี้สิ้นปู่แล้วมรณะลาสังขาร
ลูกหลานยังบูชา ต่อมา โอ๊ะโอย... บ่ วางเว้น ล่ะยังบำเพ็ญเพียรน้อม พนมมือก้มกราบปู่
ปู่เอ๋ยปู่ เทวดาเดินดิน หลวงปูสรวงโปรดรับรู้ โอ๋ โอ่..โอย.. บูชาท่านบ่อเสื่อมคลาย
โอ้ยเด้น้อ...โอ่ โอ โอ๊ะ โอ่ โอ๊ะ โอย.. หลวงปู่เอ่ย หลวงปู่เอย....
