เธอก็คงไม่แคร์อะไรเหมือนเก่า
ทั้งที่ฉันยังพร้อมเป็นคนชั่วคราว
(ไม่ใช่คนพิเศษ เป็นแค่คนที่เธอจะเฉดออกไปจากหัวใจ)
ไม่ได้อยากรู้ ว่าเธอรักเขาแค่ไหน
แค่อยากจะรู้ ว่าเธอนั้นยังสบาย ดีอยู่หรือเปล่า
กับคนเก่า ที่เธอได้เลือกเอาไว้ตอนนั้น
ฉันมันยังคงคิดถึง
กับเรื่องราวที่ลึกซึ้ง
แค่บอกกับฉันว่าถึงเวลาต้องไป
ฉันจะไม่กวนใจ ให้รำคาญ
จะอยู่ตรงนี้ จะรอเธอตรงที่เดิม
ต่อให้หัวใจ เต้นช้าลง
เธอก็คงไม่มอง ไม่มาสนใจกัน
ถึงฉันตาย เธอก็คงไม่แคร์ใช่ไหม
ช่วยจำเอาไว้ ว่ารักที่ฉันให้ไป
มันจะมีค่าในตอนที่เธอไม่มีใคร
เธอเห็นฉันเป็นที่พักใจ แค่เพียงชั่วคราว
แม้ตอนที่ทิ้งผมไว้คุณก็ไม่เคยลา
เจ็บจนทนไม่ไหว และเริ่มรู้สึกว่าใจชา
ทนเธอสุดๆ ทำร้ายใจชั้นไม่หยุด
เขาเป็นที่พักยาว แต่ว่าชั้นแค่ชั่วคราวจริงๆ
ฉันก็ไม่เข้าใจเหตุผลที่เธอต้องการจะไป
ไม่พร้อมได้ยินหรอกคำว่าลา
แต่ว่าฉันห้ามเธอได้ที่ไหน
รักที่เธอให้มามันมักมาพร้อมกับคราบน้ำตา
ทนดูกี่ครั้งตอนเธอเมินลา แต่เธอก็ไม่เคยสนใจอะไร
ไปต่อเถอะที่รัก
เรื่องราวทั้งหมดเป็นความลับ ไม่ต้องสนใจ
ฉันเข้าใจ สุดท้ายก็ไปกับเขาเหมือนเราไม่มีเยื่อใย
ต่อให้หัวใจ เต้นช้าลง
เธอก็คงไม่มอง ไม่มาสนใจกัน
ถึงฉันตาย เธอก็คงไม่แคร์ใช่ไหม
ช่วยจำเอาไว้ ว่ารักที่ฉันให้ไป
มันจะมีค่าในตอนที่เธอไม่มีใคร
เธอเห็นฉันเป็นที่พักใจ แค่เพียงชั่วคราว
