หัวใจหมดแรง เหมือนโลกว่างเปล่า
ทุกข์ทรมาน สับสน ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ
มันเบื่อตัวเอง ที่ลมหนาวไม่หยุดสักที
แค่หลับตาก็ยังฝันร้าย เมื่อตื่นก็เหมือนไม่เห็นอะไร
* ยังวนเวียนยังซ้ำเติมอยู่ทำไม ทรมานอย่างนี้ไม่พอใช่ไหม
บอกตัวเองทุกที สุดท้ายก็ทำไม่ได้
** แผลเป็นที่อยู่ในใจ คิดลบเลือนคงไม่ง่าย
ไม่อยากฝืนทำใจ มันเจ็บลึกเกินไป เมื่อความรักทำร้ายตัวฉันเอง
เก็บเอาไปคิดแต่เรื่องเก่าๆ ที่ยังวกวนอยู่ในใจ
จะหยุดจะลืมมันไปเท่าไร ไม่อาจจะช่วยรักษาได้เลย
( * , ** )
ก็คงมีสักวัน ที่แผลในใจจะเลือนและหาย หลุดจากความเสียใจ และลุกขึ้นยืนอีกครั้ง
หัวใจหมดแรง เหมือนโลกว่างเปล่า ทุกข์ทรมาน สับสน ไม่เข้าใจ
( ** )
สักวันคงจะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ได้ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง
