เนื้อเพลง พี่พับ(สีดอหูพับ) หญิง ธิติกานต์ ธิติกานต์
ฉันไม่ได้คิดตัวร้ายที่มองจะเป็นฉัน
ฉันเพียงแค่ทำตามกรรมวิถีก็แค่นั้น
ฉันมองว่าผืนแผ่นดินแห่งนี้เป็นเพียงบ้าน
วิ่งเล่นสำราญเที่ยวหาอาหารเหมือนอย่างเคย
เดินทางมาไกลผ่านเขาเหล่าไม้พนาสวน
ฉันอาจจะป่วนแก่นแก้วซุกซนเพราะเดียงสา
เพียงแหล่งอาหารและที่หลับนอนที่โหยหา
เธออาจมองว่าฉันเป็นตัวร้ายไม่ตั้งใจ
พี่ ฉันพารอนแรม ได้แต่งแต้มสีสันให้งาน้อยๆ
วิ่งเล่นจนเหนื่อยบางทีหลับในป่าอ้อย
ตะวันคล้อยเราตื่นขึ้นมาเล่นน้ำกัน
ภาพเหล่านั้นเป็นเพียงแค่ฝันแล้วหรือเปล่านะ
ตื่นขึ้นมาไม่เห็นใบหน้าที่คุ้น
รอฉันรอคอยส่งร้องเรียกก็ยังเฉย
พี่ไม่กลับมาเลย ฉันได้แต่เอ่ยว่า แปร๊นๆ
พี่จากไปแสนไกลแล้วใครเล่าใครพาพี่ไป
ผู้คนตั้งมากมายผูกมัดพี่ไว้ทำไมกัน
เสียงเฮโห่ร้องพวกเขาดีใจอะไรกัน
จนค่อยๆ หลับตาฝัน ทรุดลงตรงนั้นไม่กลับมาหา
พี่ ฉันพารอนแรม ได้แต่งแต้มสีสันให้งาน้อยๆ
วิ่งเล่นจนเหนื่อยบางทีหลับในป่าอ้อย
ตะวันคล้อยเราตื่นขึ้นมาเล่นน้ำกัน
ภาพเหล่านั้นเป็นเพียงแค่ฝันแล้วหรือเปล่านะ
ตื่นขึ้นมาไม่เห็นใบหน้าที่คุ้น
รอฉันรอคอยส่งร้องเรียกก็ยังเฉย
พี่ไม่กลับมาเลย ฉันได้แต่เอ่ยว่า แปร๊นๆ
พี่จากไปแสนไกลแล้วใครเล่าใครพาพี่ไป
ผู้คนตั้งมากมายผูกมัดพี่ไว้ทำไมกัน
เสียงเฮโห่ร้องพวกเขาดีใจอะไรกัน
จนค่อยๆ หลับตาฝัน ทรุดลงตรงนั้นไม่กลับมาหา
ฉันอาจลืมคิดไปว่าผืนป่าเป็นของใคร
ฉันเพียงเข้าใจ คน สัตว์ ป่าไม้ อยู่ด้วยกัน
อาจไม่เข้าใจจนสร้างเรื่องร้ายทำลายกัน
จนเธอโกรธเกลียดคิดกำจัดฉัน ให้พ้นไป
