เนื้อเพลง บ่ดื้อจังได๋ลูกไผ๋เจ้าว่า กานต์ ทศน
เกิดเป็นลูกชายคนเดียว เพิ่นว่าบ่เคียวละกะต้องเป็นบ้า
เวียกงานบ่เคยสรรหา อีพ่อฮ้องด่าละอิแม่ฮ้องปอย
ว่าแต่ตื่นกะบืนจับโทรศัพท์ บ่มีสัญญานตอบรับ ยามอีแม่ใช้หาพ่อ
จนเจ็บคอว่าซื้อของให้แหน่หล่า ความขี้ค้านถามหา กะทำท่านอนหลับ
* ชีวิตมักม่วน กวนส้นจีนเป็นนิสัย หมู่ชวนไปไส กะถึงไหนถึงกัน
** บ่ดื้อจังได๋ลูกไผ๋เจ้าว่า มีแต่ม่วนไปหน้าบ่หัวซาผู้ได๋
หน้ารถแห่นั้นคือชีวิตจิตใจ ต้องขออภัย ถ้าข้องติดไผ๋ ขอโทษครับ
ฟังความจักหน่อยแหน่หล่า ฟังความจักหน่อยแหน่หล่า กะอย่าสิพากันมัวลุ่มหลง
พ่อแม่เพิ่นหาเงินส่ง พ่อแม่เพิ่นหาเงินส่ง กะหวังเพิ่งพายามเพิ่นแก่เฒ่า กะหวังเพิ่งพายามเพิ่นแก่เฒ่า
อย่าดื้อคักหลายเด้อหล่า เอื้อยว่า มีแต่ม่วนไปหน้า ระวังน้ำตาสิไหล
อิพ่ออิแม่เพิ่นเอาสุมื้อจำไว้ อย่าเฮ็ดให้เพิ่นเสียใจ หาละตั้งใจเรียน
( ** )
ต้องขออภัย ถ้าข้องติดไผ๋ ขอโทษครับ
