เนื้อเพลง นักเดินทาง ศุ บุญเลี้ยง
หยิบกระเป๋าเจ้าใบเก่ง
ใส่กางเกงก็ตัวเก่า
บอกรองเท้า
คงต้องเดินกันหลายวัน
สู่แผ่นดินที่กว้างใหญ่
เปิดดวงใจให้กว้างกว่า
จากทะเล
สู่ภูผาพเนจร
รอนแรมหารังนอน
บางตอนก็เดินลำพัง
สับเปลี่ยน
เปลี่ยนเวียนไปไม่ซ้ำกัน
นั่นแหละชีวิต
นักเดินทาง
ดนตรี..........
...อยากให้เธอได้มาด้วย
โลกจะสวยขึ้นหลายเท่า
แหละยามเช้า
จะเฝ้าคอยดวงตะวัน
จะโบกบินทั่วไพรป่า
แหละดื่มกินแสงจันทร์จ้า
เก็บความงาม
จากปลายฟ้ามาคืนเมือง
รอนแรมหารังนอน
บางตอนก็เดินลำพัง
สับเปลี่ยน
เปลี่ยนเวียนไปไม่ซ้ำกัน
นั่นแหละชีวิต
นักเดินทาง
